-ชันคอได้นานมากกกก ปาป๊าเก่งเคยลองนอนชันคอแบบลูกดู ปรากฏปวดหลังมากมาย ลูกนี่เก่งจริงๆ (อวยลูกอีกล่ะ)
-คว่ำได้คล่องขึ้นมาก ตอนนี้ถ้าจับนอนหงายก็จะคว่ำปุ๊บปั๊บโดยอัตโนมัติ แล้วก็จะชันคอ แต่ถ้าเมื่อยน้องแฮ็คส์ก็จะเริ่มร้องงิ๊ดงิ๊ด เป็นอันรู้กันว่าต้องจับลูกนอนหงายเหมือนเดิม แล้วลูกก็จะคว่ำเองอีก สรุปเป็นวัฏจักรไปมา
-คว้าของได้แล้ว ตอนนี้ถ้าเอาของเล่นมาไว้ตรงหน้าก็จะคว้าได้ ใช้ได้ทั้งมือซ้ายและมือขวา
-ชอบเอามือแอนด์นิ้วเข้าปาก แล้วดูดอย่างสนุกสนาน มีวันนึงใส่นิ้วลึกไปหน่อย อ๊อกออกมาเลย ฮ่าฮ่า
-จำหน้าพ่อแม่ได้แล้ว เวลาปาป๊าเก่งกลับบ้าน เข้าไปทักทายลูกเล่นหูเล่นตา ลูกก็จะหัวเราะเอิ๊กอ๊าก ดิ้นไปมา ส่วนฉันอยู่กับลูกเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมงอยู่แล้ว จำแม่ไม่ได้ก็แปลกแล้วลูกเอ๋ย
-ทำเสียงแปลกๆ ได้เยอะ ลูกกำลังจะคุยหน่ะ
เสียงที่ขำที่สุดคือเสียง "เฮ้อ" ดังมากขณะดูดนม เหมือนเสียงถอนหายใจของผู้ใหญ่ ขำจะตาย ดูดนมแม่มันเหนื่อยขนาดนี้เลยหรอลูก
-ช่วงกลางวันน้องแฮ็คส์นอนยากมาก บางทีกล่อมเป็นชั่วโมง นอนแป๊บๆ ก็ตื่น แต่พอห้าทุ่มปุ๊บ เหมือนปิดสวิตซ์หลับยาวยันแปดโมง (ช่วงกลางคืนตื่นมาดูดนมสองรอบ อิ่มแล้วหลับเองโดยไม่ต้องกล่อม)
วันนี้มาม๊าเอ้อพาผมไปอาบน้ำตั้งแต่เช้า แล้วแต่งตัวหล่อๆ ให้ผมครับ
มาม๊าถ่ายรูปผมไปทำไมเนี่ย (ลูกครุ่นคิดอยู่ สังเกตคิ้วขมวด)
อ้อๆ จะถ่ายรูปผมไปอวดน้าๆ ป้าๆ ใช่ม๊า
ก็ได้ ผมร่วมมือก็ได้ (หน้าเริ่มยิ้ม)
ฮ่า ฮ่า เอิ๊ก เอิ๊ก ผมต้องหัวเราะแบบนี้ใช่ป่ะครับ
คริก คริก ยิ้มแบบนี้ก็โอป่ะครับมาม๊าครับ
อุ๊ย ยิ้มมากไปแล้ว เขิน เอามือบังปากดีก่า
วันนี้ผมอารมณ์ดีครับ ยิ้มโชว์อีกสักครั้ง
แฮะ แฮะ เหนื่อยแย้วครับ 
เห็นหน้าลูกแล้วชื่นใจจัง หอมแก้มลูก จุ๊บลูกอยู่ตลอดเวลา
อ้อๆ จะถ่ายรูปผมไปอวดน้าๆ ป้าๆ ใช่ม๊าก็ได้ ผมร่วมมือก็ได้ (หน้าเริ่มยิ้ม)
ฮ่า ฮ่า เอิ๊ก เอิ๊ก ผมต้องหัวเราะแบบนี้ใช่ป่ะครับ
คริก คริก ยิ้มแบบนี้ก็โอป่ะครับมาม๊าครับ
อุ๊ย ยิ้มมากไปแล้ว เขิน เอามือบังปากดีก่า
วันนี้ผมอารมณ์ดีครับ ยิ้มโชว์อีกสักครั้ง
แฮะ แฮะ เหนื่อยแย้วครับ ไปนอนดีก่า ....
เห็นหน้าลูกแล้วชื่นใจจัง หอมแก้มลูก จุ๊บลูกอยู่ตลอดเวลานี่ถ้าน้องแฮ็คส์คิดตังค์เวลาฉันหอม ป่านนี้ฉันคงหมดตัว ฮ่าฮ่า
I love Pawin
รักหนูครับลูก
เสื้อน่ารักมากค่ะคุณหลาน. จำพ่อแม่ได้แล้วจำอี้สุดสวยได้ไหม
ตอบลบหวัดดีค่ะเจ้เอ้อ ดีจ้ะน้องแฮ็คส์
ตอบลบแอบตามมาจากบล็อกหนูแนนนะคะ
หนูเป็นเพื่อนแนน ชื่อตองค่ะ
จะตามมาดูเบบี๋ยิ้มอีกนะคะ ^^
น้องแฮ็คส์ของย่า
ตอบลบวันนี้ย่าขอเม้าท์ยาวหน่อยนะกั๊บ (เรื่องมันจริง)คือตั้งแต่หนูอยู่ในท้อง มาม๊าเอ้อ ย่าก็คอยตั้งตารอหนูออกมาดูโลกกลมๆ (หรืออาจจะเบี้ยวๆ แหว่งๆ สำหรับย่า)ใบนี้ เพราะเป็นท้องที่มาม๊าเอ้อ ปาป๊าเก่ง และทุกๆคน ตั้งตารอคอย ก็เพราะหนูเป็นเด็กอัจฉริยะที่พระเจ้าประทานมาให้กับครอบครัวงัยคับ อันนี้ชื่นชมและรู้ได้จากอริยาบทที่หนูแสดงออกมาทุกอย่าง วันที่มาม๊าเอ้อให้กำเนิดหนู มันเป็นวันที่ทุกคนมีความสุขมาก แต่ย่าก็ได้รับรู้ทางโทรศัพท์เท่านั้น และจากนั้นย่าก็รอ ร้อ รอ ว่าเมื่อไหร่ที่หนูจะได้ขึ้นมาเยี่ยมย่า และจนวันที่ย่ารอคอยก็มาถึง แต่หนูรู้มั๊ยนับแล้วไม่กี่จั่วโมงเอง(ก็หนูแอบมาเยี่ยมพี่หลินปิงอยู่เชียงใหม่เสียหลายวันนี่นา)แต่โชคย่าไม่ดีที่เป็นหวัดเลยไม่ได้กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับหนูเลย โอกาสหน้ามีอีกเยอะน้อ ย่าขอหอมเต็มๆ นะ หอมแทนย่าใหญ่ด้วย (อันนี้เรื่องมันยาวให้มาม๊าเอ้อ ปาป๊าเก่งเล่าให้ฟังตอนหนูโตละกันนะ)...ให้หนูรู้ไว้ก็พอว่าวันที่ย่าได้เห็นหนูเป็นครั้งแรกย่าดีใจและมีความสุขมาก
นับตั้งแต่ย่าได้บล็อกของหนูมา ย่าก็เข้ามาดูหนูตลอด แต่ย่าไม่ไวหนูคงเข้าใจนะ มันเป๋นงึกๆ งักๆ น่ะ ห่างเหินคอมพ์มานาน
อีกไม่เกินฉองปี ถ้าความฝันย่าเป็นจริง ย่าคงจะมีบ้านพักไว้รับรองหนูได้ทุกครั้งที่หนูมาหาย่านะกั๊บป๋ม.....นี่คือความจริงที่อยากบอกหนูจ้า
ฮักหนูมากกั๊บ... จากย่าป้อม (ย่าเล็ก)
หนูเป็นเด็กที่เก่ง ร่าเริง และน่ารักทุกอย่างเลยกั๊บ...รักหนูนะ จูจุ๊บ ^^^ จากย่าป้อม
ตอบลบ