เด็กชายภวินท์หายไข้แล้ว กลายเป็นเด็กร่าเริงมากๆ เลยกั๊บ

หลังจากเป็นไข้ไปหลายวัน พอหายไข้ก็มีอาการร่าเริงแบบนี้กั๊บ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ง่ะ --'

ร่าเริงกะผีอ่ะจิ๊ งอแงมากกกกกเลย

อาการไม่เอาใคร จะเอาแต่แม่คนเดียว

บ๊อกนี้รวมรูปเด็กชายภวินท์งอแงมาให้ป้าๆ น้าๆ ดูกัน

น่าสงสารสุดๆ เลย ....

หายไข้แล้วก็มาเป็นหวัดต่อ .... '_';

วันนี้ (26 มีนา) พาน้องแฮ็คส์ไปหาหมอมา เป็นหวัด น้ำมูกไหล หายใจครืดคราด ไอเพราะมีเสมหะในคอ ไอจนจะอ๊อกออกมาเลย เฮ้อ...สงสารลูกมาก หมอตรวจการหายใจแล้วบอกว่าเป็นหวัดธรรมดา คอแดงนิดหน่อย ไม่น่าเป็นห่วงมาก (ถ้ามีไข้ด้วย หนักแน่ๆ ดีนะที่หายไข้ไปแล้ว) หมอให้แต่ยาแก้ไอละลายเสมหะมาอย่างเดียว ไม่ให้ยาแก้หวัดเพราะถ้ากินเข้าไป น้ำมูกจะข้นทำให้ไม่ไหลออกมาติดคอจะแย่กว่าเก่า ให้น้ำเกลือมาหยอดจมูก พอกลับมาบ้านให้ป๊าเก่งจับ ส่วนฉันก็เอาน้ำเกลือหยอดจมูก ร้องจ้าเลยดิ้นใหญ่ น้ำตาหยดติ๋งๆ ยิ่งน่าสงสารเข้าไปใหญ่ พอเช็ดตัวเสร็จก็เอาเบบี้วิคส์ทาหน้าอก หลัง คอ สูดกลิ่นสดชื่นจะได้จมูกโล่งขึ้น ... หายเร็วๆ นะลูกนะ เป็นห่วงหนูมากกั๊บ

เด็กชายภวินท์ไปฉีดวัคซีน 6 เดือนมากั๊บ

19 มีนา มีนัดฉีดวัคซีนครบ 6 เดือน

ก่อนไปอ่านเรื่องฉีดวัคซีนมาดูกิจกรรมฮิตของน้องแฮ็คส์กัน

ชอบมากทำแบบนี้ ถ้าได้นอนหงายเมื่อไหร่ ก็ต้องกระทืบขาแบบนี้ สงสัยลูกคงเพลิน ...

กำลังเดินทางไปโรงพยาบาล นั่งในคาร์ซีทประจำตำแหน่ง ตอนเล็กๆ ไม่ยอมนั่งในนี้เลย ร้องท่าเดียว แต่ตอนนี้สบายมาก จะนั่งในนี้ได้ต้องมีของเล่นล่อ

อิอิ นั่งในนี้เพลินมากมายกั๊บ

มาถึงโรงพยาบาลแล้วกั๊บ

ชั่งน้ำหนักไปมองหน้าป้านางพยาบาลไป

วัดส่วนสูง 65 เซ็นติเมตร

วัดรอบศีรษะ 44 เซ็นติเมตร

วัดรอบอก 43 เซ็นติเมตร

"ป้านี่วุ่นวายกับตัวฉันจริ๊ง จริง"

แล้วก็ได้เวลาเชือด ฮ่าฮ่า เวลาฉีดยาต่างหาก

ตอนแรกชิวๆ มาก กระทืบขาซะด้วย น้องแฮ็คส์ร้องก่อนจะถูกเข็มจิ้มเพราะว่าถูกป๊าเก่งขัดใจ ไม่ยอมนอนนิ่งๆแล้ว จะขึ้นมาเล่น แต่ป๊าดันกดไหล่ให้นอนนิ่งๆ เลยแหกปากซะ พอป้าพยาบาจิ้มเข็มลงไปก็เลยร้องดังกว่าเดิมนิดหน่อยเท่านั้นเอ๊ง

ฉีดยาคราวนี้เป็นไข้ไปหลายวัน อาการไข้ดีเลย์ไปหน่อย ไม่ได้เป็นวันฉีดยา (วันศุกร์) แต่เป็นคืนวันเสาร์ พอคืนวันอาทิตย์ไข้ขึ้นถึง 38.6 ม๊าเอ้อเลยแทบไม่ได้หลับเลย ต้องตื่นมาคอยจับตัวลูกว่าร้อนขึ้นไหม วัดอุณหภูมิ แล้วก็เช็ดตัว แต่น้องแฮ็คส์เก่งมาก ถึงจะเป็นไข้ก็ไม่ค่อยงอแง ไม่ถึงกับซึม แต่ไม่ค่อยเล่น กว่าไข้จะสร่างก็วันอังคารโน่น (สรุปว่าไม่ได้อาบน้ำหลายวันเลย) พอวันพุธอาการไข้ไม่มี แต่ไม่ร่าเริง ไม่เอาใคร จะเอาแต่แม่คนเดียว แถมยังงอแงอีก เลยต้องตามใจเขาหน่อย อยากให้แม่อุ้มแม่ก็อุ้มจ้า ...

พอน้องแฮ็คส์เป็นแบบนี้แล้วเป็นห่วงมากเลย เด็กที่ร่าเริงกลับมาซึมๆ สงสารลูก หายเร็วๆกลับมาเป็นเหมือนเดิมเร็วๆ นะลูกนะ

การ์ตูน by เด็กชายภวินท์ เจ้าป่าไดฟุกุโมริ

เรื่องโดย อี๊แนน
ถ่ายภาพโดย อี๊แนน
สถานที่ ห้องอี๊แนน
เจ้าของตุ๊กตา อี๊แนน
นายแบบ เด็กชายภวินท์คุง

.... อ๊าวแล้วฉันทำอะไรอ่ะ !?! ฮ่าฮ่า มีหน้าที่เหมือนกันนะฮะ
จัดสถานที่ ม๊าเอ้อ
ให้กำเนิดนายแบบ ม๊าเอ้อ
ให้กำลังใจนายแบบ ม๊าเอ้อ
หยอกล่อนายแบบให้ทำท่าหล่อ ม๊าเอ้อ
รักนายแบบที่ซู๊ด ม๊าเอ้อ (อิอิ)

จบเพียงเท่านี้เพราะอี๊แนนขี้เกียจเขียนต่อ ฮ่าฮ่า

ถ้าป้ารัตน์ อี๊มล ย่าป้อม หรือป้าน้าทั้งหลายมาอ่าน ก็ช่วยน้องแฮ็คส์เขียนเรื่องต่อให้จบด้วยนะกั๊บ กั๊บ กั๊บ

ป.ล. การ์ตูนเรื่องนี้เกิดจากการที่เจ๊แหม่ม (พี่ที่อี๊แนนรู้กันตอนอยู่ญี่ปุ่น) กลับเมืองไทยมาเยี่ยมบ้าน อี๊ฝากซื้อตุ๊กตารีเร็กคูมะสองตัว พอเจ๊แหม่มเอาตุ๊กตามาให้ก็บอกให้ช่วยเขียนบ๊อกเทิดพระเกียรติ ประมาณว่าขอบคุณเขาหน่อย แต่จะขอบคุณแบบธรรมดามันก็ไม่สมเป็นอาอี๊ เลยจัดนายแบบมาถ่ายรูปคู่ตุ๊กตาซะเลย น่ารักเน๊อะ ... น้องแฮ็คส์สุดหล่อ ...

เด็กชายภวินท์มีอายุครึ่งขวบแล้วกั๊บ

15 กันยา 2009 คือวันแรกที่ฉันได้เจอลูก
15 มีนา 2010 คือวันที่ฉันเลี้ยงลูกมาครบครึ่งปี
ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่มีความสุขกับเด็กชายตัวเล็กๆ คนนี้ ...
มีบ้างที่เหนื่อย หลังจากที่ปลุกปล้ำกับลูกมาทั้งวัน ...
มีบ้างที่รู้สึกหงุดหงิด เวลาลูกงอแง โยเย ...
แต่หันกลับไปมองเห็นตาใสๆ ไร้เดียงสาแล้วก็ต้องปรับอารมณ์ทันที ...
ก็น้องแฮ็คส์ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร สือสารด้วยคำพูดก็ไม่ได้
อยากได้อะไร ไม่พอใจอะไร ก็ส่งเสียงร้องแทน
แต่พอลูกยิ้ม แล้วโลกช่างสดใสจัง
ยิ่งลูกหัวเราะ อยากให้โลกหยุดหมุน จะได้ ได้ยินแต่เสียงแห่งความสุขของลูก

ยิ่งลูกเริ่มอ้อแอ้แล้วยิ่งรักยิ่งหลง ยิ่งหวง ยิ่งห่วง
ไปไหนนานๆ ก็คิดถึงลูก คิดถึงมากมาก
ใครจะว่าฉันเห่อลูกก็ช่าง ก็น้องแฮ็คส์น่ารักน่าเห่อนี่หน่า
.
.
.

วันนี้น้องแฮ็คส์ครบครึ่งขวบ ทำอะไรได้มากมาย คว่ำหงายได้คล่องมาก บางครั้งเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยการกลิ้ง คุยอ้อแอ้โดยเฉพาะตอนหัวค่ำจะเป็นช่วงที่น่ารักมากกกกก ยิ้มให้กับคนแปลกหน้า ยิ่งสาวๆ มาเล่นด้วยนี่ยิ้มเจ้าชู้ใส่เลย หัวเราะเอิ๊กอ๊าก จำหน้าแม่ได้ ร้องจะให้แม่อุ้มตลอด (ฉันรู้สึกดีจังที่ลูกอยากอยู่กับฉัน) นั่งได้หลังตรงขึ้นแต่ยังไม่นาน คลานได้แต่ยังไม่คล่อง (น่าตกใจมากที่คลานได้เร็วขนาดนี้) คาดว่าน้องแฮ็คส์จะเดินได้ก่อนอายุครบขวบ สิ่งที่ทำได้ดีที่สุด คือทำตัวน่ารัก ทำได้ทุกวี่ทุกวัน ...

มีความสุขกับรถหัดเดินที่อากงหิ้วมาฝากจากฮ่องกง

ย้าฮู้ ซ้อนหลังป๋มไหม

กลิ้งเล่นในสระเขียวที่บ้านป้ารัตน์ซื้อมาฝาก

นุ่มนิ่มไปหมด ล้มแล้วก็ไม่เจ็บ

(ขอบคุณมากๆ กั๊บ สระนี้เล่นสบายจริงหนอ)

นั่งหลังตรงแย้วเย้ๆ

แต่นั่งได้ไม่นานก็ล้มลงแบบนี้

นั่งท่าเซ็กซี่ไหมกั๊บ

(แต่หน้าตาไม่ค่อยเอ็นจอยเลยแฮะ)

ป้อนนมเติมพลังกันหน่อย

น้องแฮ็คส์ไม่ชอบท่ากินนมธรรมดาเหมือนเด็กคนอื่น ชอบท่าแปลกๆ โดยเฉพาะท่าลูกวัว

คือ นอนคว่ำแล้วแหงนหน้าดูดขวดนม นี่เป็นอีกท่าที่ชอบ

แต่ที่ชอบสุดคือดูดจากเต้าฉัน

ความตั้งใจของฉันที่จะให้น้องแฮ็คส์กินนมแม่ให้นานที่สุด ก็เลยซื้อตู้แช่มาเก็บนมที่ปั๊มสต๊อกไว้

ตอนแรกตั้งใจว่าจะให้นมลูกสัก 6 เดือน นี่ก็ 6 เดือนแล้วยังไม่คิดจะเลิก แหะแหะ

มีความสุขมากเวลาลูกจุ๊เน่นเน๊น เอาไว้ให้เกือบขวบแล้วค่อยเลิกล่ะกัน

ทั้งหมดมีสองตู้ อิอิ ตู้นี้อยู่ที่บ้านสุวินทวงศ์

ข้างในตู้ แต่นแต๊น

นมมากมาย จากแม่วัวเอ้อ ^-^
(อีกตู้ที่บ้านประตูน้ำ ก็มีนมเยอะแบบนี้แหละ)

มาดูน้องแฮ็คส์คลานกัน

"คนเก่งของมาม๊า รักหนูที่สุดเลยลูก"

หัดว่ายน้ำในสระเด็กเล็กก่อนลงสระจริง

จากบ๊อกก่อนหน้านี้ ป้าๆ น้าๆ ได้เห็นแล้วว่าน้องแฮ็คส์ชอบเล่นน้ำขนาดไหน แต่อุปกรณ์ที่บ้านไม่เอื้ออำนวยให้ลูกเตะขาในน้ำได้อย่างเต็มที่ (เพราะตื้นไป) ส่วนจะพาลูกลงสระจริงก็ยังไม่ได้ เพราะเด็กเล็กสามารถลงน้ำสระคลอรีนได้เมื่ออายุ 6 เดือน ตอนนี้น้องแฮ็คส์ 5 เดือนกว่าก็เลยอด เอาหน่า ตอนนี้ยังไม่พร้อมก็ซ้อมๆ อีกสักหน่อย คราวนี้เอาเป็นสระที่มีความลึกเลย จะได้เตะขามันส์ๆ

แต่น แต๊น.......

หน้าตาสระว่ายน้ำสำหรับเด็กเล็กมือสอง (แต่ใหม่มาก เพราะเจ้าของเดิมใช้ไปสองครั้งเอง) ที่ฉันไปแย่งชิงมาได้จากห้องเปิดท้ายชานเรือน แห่ง pantip.com ภูมิใจมากได้ของชิ้นนี้มา เพราะต้องแย่งชิงกับคนนับสิบๆ ฮ่าฮ่าฮ่า

ใส่น้ำอุ่นลงไป (ถ้าจะให้น้ำเต็มสระต้องใส่น้ำเยอะมากกกกกก เปลืองสุดๆ เลยใส่ในระดับที่ลูกขาลอยเป็นพอ) เอาเป็ดลอย พร้อม !!!!

เด็กชายภวินท์ได้เคลื่อนไหวในอ่างอย่างสนุกสนาน โดยมีกองเชียร์ให้กำลังใจเพียบ

น้องแฮ็คส์มีความสุขมาก ...

ด้วยความเสียดายน้ำ วันรุ่งขึ้นเลยเติมน้ำอุ่นลงไปอีก แล้วเอาน้องแฮ็คส์มาลงว่ายอีกรอบ

ป.ล. น้องแฮ็คส์นั่งได้แล้วน๊า แต่ยังหลังไม่แข็ง นั่งตัวยังไม่ตรง และไม่นาน (15 วินาที)

ป้ารัตน์กับอี๊มลกั๊บ น้องแฮ็คส์พร้อมลุยสระที่หัวหินแล้วกั๊บบบบบบ ฮ่าฮ่าฮ่า

"ป๊ารักหนูครับลูก"

ตั้งแต่ลูกเกิดมา ฉันได้ยินพี่เก่งบอกรักลูกทุกวัน วันหนึ่งๆ หอมลูกนับครั้งไม่ถ้วน กลับมาบ้านปุ๊บ สิ่งแรกที่ต้องทำคือจุ๊บลูก วันไหนกลับดึก ลูกหลับแล้วก็จะจุ๊บที่หน้าผากลูกเบาๆ พร้อมกระซิบว่า ป๊ากลับมาแล้วลูก ...

พอมีน้องแฮ็คส์เรารู้สึกว่าครอบครัวเราเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์มากขึ้น อะไรๆ ก็ต้องลูกมาก่อน จากเดิมที่ฉันเป็นคนบ้าช้อปอย่างรุนแรง เห็นอะไรก็ซื้อซื้อซื้อ ก็หันไปช้อปของให้ลูกแทน ซื้อได้ซื้อดีเกือบทุกวัน (สรุปนิสัยเดิมยังอยู่ ฮ่าฮ่า) ส่วนพี่เก่ง แน่นอนทำงานหนักขึ้น เพราะต้องหาเงินเยอะๆ เอามาปรนเปรอเราสองแม่ลูก บางวันก็กลับดึกมาก แต่ถ้าวันไหนไม่ไปทำงานก็จะช่วยฉันเลี้ยงลูก แม้วันที่พี่เก่งทำงานมาเหนื่อยๆ กลับมาก็มาเล่นกับลูก มาเปลี่ยนกะแทนฉัน ให้ฉันไปทำธุระส่วนตัว ดูละคร เล่นเน็ตไปตามเรื่องตามราว .. ฉันเคยถามว่าพี่เก่งทำงานกลับมาแล้วต้องมาดูลูกอีก เหนื่อยไหม เขาตอบว่า "ไม่เหนื่อย เห็นหน้าลูกก็หายเหนื่อยแล้ว"

พี่เก่งทำได้ทุกอย่างเหมือนที่ฉันทำ ทั้งอาบน้ำ เปลี่ยนแนบบี้ ล้างก้น ล้างขวดนม เอ็นเตอร์เทนลูก (เรื่องนี้ทำได้ดีกว่าฉัน แค่พี่เก่งยิ้มให้ลูก ลูกก็ยิ้มตอบแล้วอ่ะ) กล่อมลูก เวลาออกไปนอกบ้าน พี่เก่งจะเป็นคนอุ้มลูกเสมอ สิ่งเดียวที่ทำไม่ได้คือให้นมลูก เขาเคยบอกถ้าเขามีน้ำนม เขาก็จะให้ลูกดูดนมเขา เหอะ เหอะ --''

อยากจะบอกพี่เก่งว่า ขอบคุณมากๆๆ สำหรับการดูแลเราสองแม่ลูกอย่างดีขนาดนี้ พี่เก่งเป็นพ่อที่ดี และก็เป็นสามีที่ดี แต่จะดีมากกว่านี้อีกถ้าหัดกลับบ้านเร็วๆ ทุกวันมาช่วยกล่อมลูกนอน ฮ่าฮ่า ไม่ใช่กลับดึก กลับมาก็มาดูคลิปวันเดอร์เกิร์ล -_-;

มาดูรูปป๊าเก่งกับน้องแฮ็คส์กัน .....

ถ่ายกับลูกและฉันในห้องคลอด

พ่อกับลูกที่โรงพยาบาล

หลังจากออกจากโรงพยาบาล

เอ่อ รูปนี้ลูกคงอึ้ง มองป๊าเก่งใหญ่เลย ผู้ชายอะร๊ายใส่ที่คาดผม --;


พาลูกไปงานแต่ง (ออกงานครั้งแรกตอนสองเดือนครึ่ง)

ไปเที่ยวอัมพวา 5 ธันวา น้องแฮ็คส์อยู่ในเป้อุ้มกับป๊าเก่งตลอดเวลา

ทริปเชียงใหม่ เชียงรายเมื่อมกราที่ผ่านมา

เวลาไปเที่ยวไหน พี่เก่งจะเป็นคนอุ้มลูก โดยใช้เป้อุ้มแบบนี้

ดูลูกก็มีความสุขที่ได้อยู่ใกล้อกพ่อเหมือนกันน๊า

หลับคาอกแบบนี้ทุกทีเลย

ครอบครัวของเรา พ่อ แม่ ลูก

รูปครอบครัวรูปล่าสุด ถ่ายเมื่อ 11 มีนาคม

น้องแฮ็คส์อีก 4 วันครบ 6 เดือน

พ่อมือใหม่หัดเลี้ยงลูก (ตอนอยู่โรงพยาบาล)

"... We love Pawin ..."

รักหนูจ๊ะ